In de Rooden Leeuw

In 2010 hebben wij - gasten, vrijwilligers, medewerkers en bestuur - van stichting In de Rooden Leeuw forse inspanningen geleverd om ons doel ‘het verminderen van het maatschappelijke isolement van burgers van Maastricht’ te bereiken.

We leggen daarover in dit jaarverslag verantwoording af. Dat gebeurt zonder al te veel ophef, maar in de vaste overtuiging dat we samen al ruim tien jaar goed op weg zijn om ‘wat ondenkbaar is, denkbaar te maken’; Om mensen elkaar nabij te laten zijn en hun gevoel van eigenwaarde te vergroten, waardoor ze zich gesterkt voelen en beter om kunnen gaan met hetgeen ze op hun levenspad ontmoeten.

Samen verbazen we ons erover dat we gestalte mochten geven aan wat de Poolse Nobelprijswinnares Wislavia Szymborska in haar gedicht ‘De wonderkermis’ schreef.

“Een alledaags wonder:
dat er veel alledaagse wonderen gebeuren,
Een wonder dat aan de orde van de dag is:
zwakke tot matige wind, rukwinden bij onweer.
Een lukraak gekozen wonder:
koeien zijn koeien.
Een wonder zonder rok en hoge hoed:
witte duiven die uitzwermen.
Een wonder dat minder verwondert dan zou moeten:
de hand telt inderdaad minder dan zes vingers, maar
wel meer dan vier.
Een wonder – kijk maar om je heen:
de alomtegenwoordige wereld.
Een extra wonder, zoals alles extra is:
wat ondenkbaar is, is denkbaar.”

Wislavia Szymborska

We zijn u als belangstellenden, sponsoren en sympathisanten dankbaar dat u met
ons en onze gasten dit ‘ondenkbare denkbaar’ hebt gemaakt.

Namens stichtingsbestuur, directie, en (vrijwillige) medewerkers,
Marion Feijge en Wim Swüste
Maastricht, april 2011.

• Het complete jaarverslag lezen? Klik hier: Jaarverslag 2010