In de Rooden Leeuw

In de Rooden Leeuw


"In de Rooden Leeuw" zoe geheite
(zouwe de Mestreechtenere dat weite?),
is ei toes veur eederein,
èrem en riek, groet en klein.

'T Wèlt dao ei toes geve
get vröäg in de lui hun leve.
Ei geböäre in Mestreech,
Gief zin en inhajd op de levensweeg.

Die ei bitteke zien verdwaold,
Weure vaanoet "De Rooden Leeuw" weer trök gehaold.
Wat eine zege veur Meestreech,
Luij weer te geve ei bitteke leech.

Twie "lustrums" veur zoe ein leefdevolle zaak,
Weurd ei bitsje fees gemaak.
Tien jaor oet leefde gegeve,
Veur ei nuij ingevöld, en gelökkig leve.

Wiesheid en daank veur eedere gaangk,
Door uuch allemaol gemaak.
Um leefde mét te geve,
Veur get miejer zon in ei minseleve

Met dank aan:
Jean M. Claessens
(bewoner Sint Gerlachus)